Coaching i szkolenia dla facetów – co daje metoda 1% doby?

Pierwotny tekst powstał z dystansu do świata szkoleń. Miałem przed oczami salę, sporo energii, modne hasła i ludzi, którzy następnego dnia wracają do tych samych obowiązków. Ten obraz bywa trafny, ale wrzuca do jednego worka kilka różnych form pracy.Profesjonalny coachingopiera się na rozmowie, celu, pytaniach i odpowiedzialności klienta.Szkolenieprzekazuje wiedzę lub ćwiczy konkretną umiejętność.Mentoringczęściej wykorzystuje doświadczenie osoby, która przeszła podobną drogę. Motywacyjne wystąpienie może uruchomić refleksję, lecz samo w sobie nie jest procesem coachingowym.

Rozwój osobisty „dla facetów” nie powinien polegać na twardszym opakowaniu tych samych obietnic. Liczą się cel, metoda i efekt, który można sprawdzić.

Od czasu do czasu oglądałem bezpłatne filmy Michała Wawrzyniaka, występującego jako Kołcz Majk. Wyróżniała je forma: tempo, sceny, humor i elementy przypominające teatr. Taki styl potrafi zaangażować, choć dobra oprawa nie przesądza jeszcze o wartości szkolenia. W moim przypadku uwagę zwrócił przede wszystkim prosty motyw: podział doby na jednoprocentowe fragmenty.Pierwotny wpis odnosił się do filmu „Jak tracisz całą dobę!”.Publiczna wersja artykułu nie ujawnia dziś adresu starego osadzenia, dlatego w aktualizacji wykorzystuję dostępny, oficjalny materiał „Coś Małego Na Boku”, dotyczący tej samej idei 15 minut, czyli około 1% doby.

Doba ma 1440 minut. Jeden procent to dokładnie 14 minut i 24 sekundy, dlatego w materiałach pomysł jest zaokrąglany do kwadransa.To nie jest magiczna metodaani dowód, że każdy problem da się rozwiązać w 15 minut. Jest jednak czytelnym sposobem na sprawdzenie, czy zdanie „nie mam czasu” oznacza całkowity brak przestrzeni, czy raczej brak wybranego priorytetu. Piętnaście minut dziennie daje około 91 godzin w roku — pod warunkiem regularności i skupienia na jednym kierunku.

1. Wybierz jeden temat: konkretną umiejętność, mały projekt, ruch, czytanie albo uporządkowanie jednej sprawy.
2. Ustal rezultat na 14 dni, na przykład dziesięć wykonanych ćwiczeń, siedem stron notatek albo pierwszy szkic projektu.
3. Zarezerwuj stały kwadrans i potraktuj go jak krótkie spotkanie wpisane do kalendarza.
4. Na czas pracy odłóż telefon i nie łącz tego bloku z pocztą, mediami społecznościowymi ani kilkoma zadaniami naraz.
5. Po dwóch tygodniach sprawdź, czy powstał widoczny efekt. Jeżeli nie, zmień porę, zakres albo zrezygnuj z celu, który nie jest naprawdę ważny.

Ten test nie ma służyć do wciskania kolejnego zadania w już przeciążony dzień. Jeżeli kwadrans powstaje kosztem snu, relacji lub odpoczynku, rachunek może być fałszywy. Pierwotny film uruchomił u mnie właśnie pytanie o proporcje: czy dodatkowa praca i nadgodziny są warte czasu odbieranego bliskim albo czworonożnemu przyjacielowi.Czasem najlepszym użyciem 1% doby jest regeneracja, a nie produktywność.

• Cel jest opisany konkretnie: wiadomo, dla kogo jest materiał i czego uczestnik ma się nauczyć albo nad czym pracować.
• Program pokazuje etapy, ćwiczenia i sposób wdrożenia, a nie tylko wielkie obietnice zmiany.
• Prowadzący jasno przedstawia doświadczenie, kompetencje oraz granice swojej roli.
• W coachingu indywidualnym ustalane są zasady współpracy, poufność, odpowiedzialność i sposób zakończenia procesu.
• Nie ma gwarancji sukcesu, szybkiego bogactwa ani przemiany niezależnej od wysiłku uczestnika.
• Coaching nie jest przedstawiany jako zamiennik psychoterapii, leczenia, porady prawnej lub specjalistycznego doradztwa.
• Warunki zakupu, dostęp do materiałów, cena i zasady rezygnacji są czytelne przed płatnością.
• Po zakończeniu zostaje plan działania, termin sprawdzenia efektu albo konkretna umiejętność, a nie wyłącznie dobre wrażenie.

Metaanalizy badań nad coachingiem w środowisku pracy wskazują na średnio pozytywne efekty dla wyników osobistych i organizacyjnych, ale nie oznacza to automatycznej skuteczności każdego programu. Efekt zależy między innymi od jakości procesu, dopasowania, celu i zaangażowania uczestnika.Dwa skrajne hasła — „coaching zawsze działa” i „wszystko jest pustym gadaniem” — są równie mało użyteczne.

Zajrzałem do książek „GURU KULTU..RY” i „Hejtoholik”, ale żadnej z nich nie przeczytałem w całości. Dlatego nie byłoby uczciwe wystawiać im pełnej recenzji. Mogę powiedzieć tylko tyle: poznane fragmenty działały na mnie słabiej niż filmy i wystąpienia autora. Jego sceniczny, bezpośredni sposób przekazywania myśli wydawał mi się naturalniejszy niż forma książkowa.To osobiste wrażenie po lekturze części obu tytułów, a nie ocena całej ich zawartości.

1. Zapisz jedno zdanie, które rzeczywiście dało Ci do myślenia.
2. Zamień je na działanie możliwe do wykonania w ciągu 15 minut.
3. Ustal pierwszy termin oraz prosty sposób sprawdzenia rezultatu.
4. Wróć do notatki po dwóch tygodniach, gdy emocje po filmie, książce lub szkoleniu już opadną.
5. Zostaw tylko to, co pomogło podjąć decyzję, wykonać pracę albo poprawić codzienny sposób działania.

Najcenniejszy materiał rozwojowy nie musi wywracać życia. Wystarczy, że pomaga nazwać problem, wybrać następny krok i wrócić do niego po opadnięciu emocji. Właśnie dlatego pomysł 1% doby jest ciekawszy niż większość wielkich obietnic: można go szybko sprawdzić na własnym kalendarzu.Sam coaching czy szkolenie nie wykona jednak pracy za uczestnika.Jeżeli po materiale nie pojawia się decyzja, termin i mały eksperyment, zostaje tylko dobrze opowiedziana historia.