Przełęcz pod Tokarnią: spacer od Wielkiego Lipnika na Wysoki Wierch

Mój wcześniejszy wypad w tę okolicę był krótki: około godziny spokojnego spaceru i oglądania łąk, a potem powrót. Taki przystanek ma sens także bez ambicji zdobywania kolejnego szczytu. Otwarte zbocza są tu częścią wycieczki, nie tylko dojściem do „właściwego” widoku.

Przełęcz znajduje się na drodze łączącej Veľký Lipník i Lesnicę, na wysokości około 720 m n.p.m. Polska nazwa Przełęcz pod Tokarnią i słowacka Lesnické sedlo oznaczają ten sam punkt.

Dojazd samochodem pozwala rozpocząć marsz wysoko ponad zabudową doliny. Nie oznacza to jednak dowolności w parkowaniu. Skorzystaj z wyznaczonego miejsca, odczytaj aktualne zasady i opłaty na miejscu, a nie z pobocza lub wjazdu na łąkę. W nawigacji warto użyć także słowackiej nazwy.

Na drogowskazach spotkasz również słowacką nazwę Šľachovky. Parkowy wykaz tras potwierdza żółty szlak z Lesnickiego sedla w tym kierunku. Idź za oznakowaniem, zamiast przecinać łąki najkrótszą widoczną linią.

Regionalny serwis Prešov Region podaje dla wariantu z przełęczy na Šľachovky około 2,4 km w jedną stronę, z około 221 m podejść i 38 m zejść. Powrót tą samą drogą daje w przybliżeniu 4,8 km — to przeliczenie drogi tam i z powrotem.

Na cały wariant ze szczytem proponuję zostawić około 2–3 godzin wraz z postojami, zależnie od tempa i warunków. To dłuższy wariant niż mój godzinny spacer. Dokładny zakres trasy opisuje regionalna propozycja wyjścia na Šľachovky.

Zachowana przy tym artykule mapa kończy się przy rozwidleniu Pod Wysokim Wierchem. Jej punkt końcowy nie oznacza jeszcze wierzchołka. Planując zdobycie szczytu, uwzględnij brakujący odcinek oraz zejście z niego; nie odczytuj parametrów krótszej mapy jako całej wycieczki.

Najpierw sprawdź punkt końcowy mapy. „Pod Wysokim Wierchem” i „Wysoki Wierch” to nie zamienne nazwy tego samego celu.

Duża część przyjemności z tej okolicy wynika z otwartej przestrzeni. Widać układ zboczy i dolin, a przy odpowiedniej przejrzystości powietrza także dalsze pasma. Nie warto jednak planować wizyty wyłącznie pod idealny widok Tatr: chmury mogą zasłonić odległy horyzont, zostawiając ciekawy krajobraz tuż obok.

Na odsłoniętym terenie wiatr jest bardziej odczuwalny niż między zabudowaniami. Po deszczu gruntowa ścieżka może być śliska. Na szlak weź obuwie do chodzenia, wodę i warstwę na postój. Bliskość drogi nie zmienia dalszego podejścia w utwardzoną alejkę dla wózka.

Przed wyjazdem sprawdź informacje i zasady PIENAP. Dotyczą między innymi poruszania się szlakami i parkowania. Rowerowej wycieczki nie planuj automatycznie po każdym pieszym szlaku: park rozróżnia te trasy.

Gdy wracasz do samochodu na przełęczy, nie schodź spontanicznie do innej miejscowości bez pomysłu na transport. Przy krótszym pobycie lepiej zawrócić wcześniej i zachować czas na spokojny dojazd niż dopinać dłuższą pętlę dopiero na rozwidleniu.

Przełęcz może być osobnym celem krótkiego dnia albo uzupełnieniem pobytu w Pieninach. Plan większego weekendu warto ułożyć niezależnie: czas dojazdu między polską i słowacką stroną oraz konkretne szlaki są ważniejsze niż liczba atrakcji wpisanych do notatnika.