Łysica ze Świętej Katarzyny: szlak, czas wejścia i źródełko

Łysica jest dobrym celem na krótszy dzień w Górach Świętokrzyskich, ale „krótszy” nie znaczy spacer po równej alejce. Pod nogami pojawiają się kamienie i korzenie. To właśnie leśne podejście oraz skalisty wierzchołek tworzą charakter tej wycieczki — nie rozległa panorama z odkrytej grani.

Parametry dotyczą wejścia ze Świętej Katarzyny, a nie całego czerwonego szlaku przez park. Gdy planujesz dalszą drogę w stronę przełęczy św. Mikołaja lub Świętego Krzyża, zmieniają się dystans, czas i sposób powrotu. Nie dodawaj takiego przedłużenia wyłącznie dlatego, że pierwszy odcinek okazał się krótki.

Dojście zaczyna się w miejscowości Święta Katarzyna, w sąsiedztwie klasztoru. Po zostawieniu samochodu na przeznaczonym do tego parkingu kieruj się do wejścia na czerwony szlak. Zapas wody i przekąskę przygotuj wcześniej: przy samym szczycie nie ma schroniska, które zastąpi brak prowiantu.

Zasady wstępu oraz wybrany wariant sprawdzisz w opisie podejścia na Łysicę przygotowanym przez park. To lepsza podstawa planowania niż czas wyświetlany dla przypadkowego punktu o tej samej nazwie w nawigacji samochodowej.

Przy początkowym odcinku znajduje się kapliczka i źródełko św. Franciszka. Warto zrobić tu krótki przystanek przed właściwym podejściem. Nie myl nazwy źródła z pamiątkami po Stefanie Żeromskim w tej okolicy. Samo istnienie źródła nie jest też potwierdzeniem zdatności wody do picia — własny napój zabierz niezależnie od tego przystanku.

Dalej prowadzą znaki czerwone. Kamienie są częścią szlaku, nie objazdem, który warto skracać przez las. Po deszczu lub podczas przymrozków tempo spada, zwłaszcza przy zejściu. Przy planowaniu godziny powrotu zostaw margines na ostrożne stawianie kroków, a nie tylko na wejście pod górę.

W masywie Łysicy znajduje się najwyższy punkt Gór Świętokrzyskich, podawany przez park jako 614 m n.p.m. Szczytowa okolica jest zalesiona i skalista. Zdjęcia dobrze oddają las oraz rumowisko, ale nie obiecują widoku podobnego do rozległych, odsłoniętych szczytów Beskidów.

Na odpoczynek wybierz miejsce, które nie blokuje przejścia. Nie wspinaj się na boczne skały tylko po lepszy kadr. Przy dużym ruchu wygodniej zrobić przerwę po odejściu od najwęższego fragmentu szlaku, nadal pozostając na udostępnionej trasie.

Łysica i Łysa Góra to dwa różne cele. Wejście ze Świętej Katarzyny nie prowadzi po godzinie do klasztoru na Świętym Krzyżu.

Dla dziecka przyzwyczajonego do chodzenia po kamieniach krótki wariant może być ciekawym pierwszym spotkaniem ze świętokrzyskim lasem. O wyborze decydują jednak pogoda, kondycja i nawierzchnia, nie sam dystans. Nie traktuję tego podejścia jako trasy dla wózka: skaliste i korzeniste fragmenty są istotną częścią drogi.

W chłodnej porze przydają się warstwa chroniąca przed wiatrem i obuwie odpowiednie do warunków. Krótka wycieczka nie zwalnia ze sprawdzenia pogody. Zimą rozpoznaj oblodzenie już na początku i zawróć, gdy warunki przekraczają Twoje wyposażenie.

Najprostszy wariant kończy się zejściem czerwonym szlakiem do tego samego wejścia w Świętej Katarzynie. Jeżeli w planie masz również gołoborze i Święty Krzyż, potraktuj je jako osobną wycieczkę na Łysą Górę, z innym startem i własnym planem dnia.