Babia Góra: szlak z Krowiarek czy Perć Akademików?

Najchętniej wspominam wejście od strony Zawoi przez schronisko na Markowych Szczawinach i Perć Akademików. Nie oznacza to jednak, że każdemu poleciłbym taki sam wariant. Babia Góra wymaga wyboru trasy pod warunki i umiejętności, nie pod ambicję przejścia najbardziej znanego odcinka.

Krowiarki i Zawoja-Markowa to różne punkty startu. Z Krowiarek popularne wejście prowadzi czerwonym szlakiem przez grzbiet. Z Zawoi-Markowej najpierw dochodzi się do schroniska, a dopiero później wybiera wariant na Diablak. Nie należy łączyć ich opisów tak, jakby wszystkie odcinki zaczynały się przy jednym parkingu.

Babiogórski Park Narodowy podaje 4,6 km dla odcinka Krowiarki–Diablak. Powrót dokładnie tą samą trasą daje więc około 9,2 km, przed doliczeniem przemieszczania się po parkingu czy dodatkowych odejść. To odległość, nie obietnica łatwego spaceru.

Po drodze mijamy Sokolicę i kolejne partie grzbietu prowadzące ku najwyższemu wierzchołkowi. Odsłonięte fragmenty dają panoramę, ale nie pozwalają szybko schować się przed wiatrem lub burzą. Przy dobrej pogodzie na wariant tam i z powrotem przeznaczyłbym około 5–6 godzin z przerwami; jest to rezerwa organizacyjna, nie czas narzucony przez park.

Przy wyjściu z Zawoi-Markowej schronisko jest ważnym punktem orientacyjnym. Można odpocząć i ocenić, czy pogoda nadal pozwala na dalszą drogę. Własny prowiant, woda i ciepła odzież powinny jednak być w plecaku od początku, a nie zależeć od zakupów na miejscu.

Na Perć Akademików dochodzi się od strony Górnego Płaju i węzła szlaków. Trzeba uważnie czytać drogowskazy: wejście do schroniska samo w sobie nie jest jeszcze początkiem skalistej części. Gdy ktoś źle znosi ekspozycję lub nie ma doświadczenia, można rozważyć inny wariant albo zakończyć wyjście niżej.

Żółta Perć Akademików prowadzi wyłącznie pod górę. Park opisuje odcinki ubezpieczone łańcuchami i klamrami; nie jest to zwykłe podejście po równych stopniach. Ręce powinny pozostać wolne, a między osobami warto zostawić odstęp, żeby każdy mógł spokojnie pokonać trudniejszy fragment.

Szlak jest zamykany na sezon zimowy. Planowanie wejścia wymaga sprawdzenia aktualnego komunikatu również w okresach przejściowych, gdy na innych trasach może już wyglądać wiosennie. Suchy parking w dolinie nie dowodzi, że skały wyżej są wolne od lodu.

Zasady udostępniania przedstawia Babiogórski Park Narodowy w opisie Perci Akademików. Nie należy schodzić tym wariantem ani traktować żółtego koloru jako oznaczenia łatwości. Z dziećmi decyzję trzeba oprzeć na ich rzeczywistym przygotowaniu, nie na samej popularności szlaku.

Po wejściu Percią Akademików sensownym kierunkiem jest czerwony szlak przez Przełęcz Brona do Markowych Szczawin. Stamtąd powrót zależy od punktu startu. Do Zawoi-Markowej schodzi się inaczej niż do samochodu pozostawionego na Krowiarkach.

Dla pętli z Krowiarek przez Diablak, Bronę i Markowe Szczawiny park podaje odpowiednio 4,6 km, 3,1 km i 6,3 km na Górnym Płaju. Suma tych opisanych odcinków to około 14 km. Jest to wyraźnie dłuższy plan niż wejście i zejście czerwonym szlakiem; wymaga całodziennego zapasu, nie dopisania na końcu „jeszcze kawałka lasu”.

Długości odcinków porównasz w zestawieniu tras Babiogórskiego Parku Narodowego. Podane 14 km jest sumą trzech odcinków parku, a nie zapisem GPS mojej wycieczki. Czasy podejścia i zejścia należy liczyć oddzielnie dla właściwego kierunku.

Na Diablaku, mierzącym 1725 m n.p.m., warunki mogą różnić się od tych przy schronisku. Sprawdź prognozę, komunikat turystyczny i ewentualne ograniczenia przed wyjściem. Przy silnym wietrze, burzy, oblodzeniu czy złej widoczności lepszą decyzją może być krótsza trasa lub przełożenie wycieczki.

Przygotuj ubranie chroniące podczas postoju, mapę offline, naładowany telefon, jedzenie i wodę. Ustal godzinę odwrotu z zapasem światła. Najważniejszy wybór nie dotyczy tego, który szlak wygląda lepiej na zdjęciach, tylko tego, którym cała grupa będzie mogła bezpiecznie wrócić.