Góra Wdżar w Kluszkowcach: widoki, kamieniołom i Wąwóz Papieski

Podczas wyjazdu nocowałem w Hotelu Pod Wulkanem, więc Wdżar był naturalnym celem w najbliższym otoczeniu. Sama nazwa hotelu dobrze oddaje popularne skojarzenie z górą. W terenie bardziej interesujące od chwytliwego określenia są jednak skały, ślady dawnego wydobycia i to, jak zmienia się widok podczas wejścia.

Wdżar wznosi się nad Kluszkowcami, w pobliżu przełęczy Snozka. W opisach turystycznych przyjmuje się wysokość 767 m n.p.m. To cel znacznie krótszego wyjścia niż duże górskie pętle, ale sposób wejścia i wybrane obejście skał nadal mają znaczenie dla trudności.

Przy dobrej widoczności uwagę przyciąga krajobraz w stronę Jeziora Czorsztyńskiego i Tatr. Nie traktuj tych panoram jako obietnicy na każdą pogodę. Odsłonięty punkt może być wietrzny, nawet gdy na dole jest ciepło i spokojnie.

Wyjście spod hotelu, podejście od Snozki i skorzystanie z kolei to różne warianty wizyty. Dopasuj start do tego, co chcesz zobaczyć po drodze. Do czasu samego dotarcia na górę dodaj pobyt przy punkcie widokowym, wybrany odcinek kamieniołomu i powrót.

Aktualne zasady letniego wjazdu publikuje Czorsztyn-Ski. Informacje o sezonie narciarskim nie mówią, kiedy działa kolej dla pieszych. Przy planie zjazdu nie zostawiaj zejścia awaryjnego jako nieznanej części wycieczki.

Wdżar jest związany z występowaniem andezytów i dawnym wydobyciem skały. Geolog Krzysztof Birkenmajer opisał tutejsze andezyty jako intruzje — skały powstałe z magmy, która wypełniała szczeliny pod powierzchnią. To inna historia niż zachowany stożek z kraterem. Ściany kamieniołomu pozwalają oglądać skałę odsłoniętą przez eksploatację.

W krajobrazie widoczne są także ingerencje człowieka. Oglądając ściany dawnego kamieniołomu, pozostań na udostępnionej trasie i nie podchodź pod miejsca wyglądające na niestabilne. Skały służą tu oglądaniu, nie testowaniu chwytu bez przygotowania.

Wąwóz Papieski warto potraktować jako osobny fragment wyjścia, nie skrót dopisywany bez sprawdzenia nawierzchni. W skalnym otoczeniu tempo jest inne niż na szerokiej drodze, a po opadach wzrasta znaczenie przyczepnego obuwia.

Na zdjęciach oraz w otoczeniu góry pojawia się także rzeźba smoka. To element turystycznej opowieści o miejscu. Najwięcej wyniesiesz z połączenia oglądania skał i panoramy.

1. Wybierz podejście lub wjazd, uwzględniając porę działania kolei.
2. Zostaw czas na panoramę, zamiast od razu planować zejście.
3. Skalny fragment dodaj tylko wtedy, gdy pasuje do warunków i uczestników.
4. Wróć zaplanowaną drogą; nie licz na transport, którego godziny nie zostały sprawdzone.

Inną propozycją w tej części Małopolski jest Brama w Gorce. To odrębny dojazd i zorganizowane centrum ze ścieżką ponad drzewami, a nie dalszy ciąg szlaku z Wdżaru.

Wdżar nie musi konkurować z długą górską trasą. Dla mnie sens tego miejsca leży w różnorodności na stosunkowo niewielkim obszarze: podejście, skały, widok i powrót, bez konieczności wypełniania całego dnia kolejnymi punktami.